[Scoschorosa]

Il dialetto da non dimenticare

Originariamente inviato da Luisa

Quat or la nef da stu stagiuu!

Quandu as-parla da nef,
mi, da brigasca fó la pblicità a la mè manera.
So solita di`che, al mè paes la nef l’e or.
S’al ual sta storia, quèsta stagiu,
da stu or al n’e uigni gio an abundanza;
tata mai üdüda da mè regórd, a’ sa sóo a mezza costa (an quèl da Pusciaf.)
A cunfront an pö pensà a quata an n’e uignit an quèl da cà.
Cun sti pensier d’abundanza, da nef, ma söo dicia:
“sta a uedè ca l’e la ólta che a’ li nosi azüuu da la Magnólta,
li ciapa tat ualòr da strabilià.”
“Al sares a’ ora!” i pudares di i interesac’,
A’ se an ogni modu l’impurtant lê ca l’impiant al giri,
e che la nef la uegni an abundanza, e a so tep,
se miga par nos interes che s’an s'e üsüc’ fin adès,
an pö tirà amö a campà cun u sènsa interes.
Ma in ogni modu, - Che grazia sta nef !
A’ sa le miga propi l’”or” che mi publicizi par l’Abriga
Buni sciadi par chi pö!
Luisa